Ano ang tawag?

Mahal ang tawagan nina Beth at Berto
Love naman ang kina Angelita at Lito
Sugar ang sa magsyotang Tonette at Tonyo
Ikaw papaano mo tawagin ang asawa mo

Honey ang sa malambing na si Jose kay Josie
Sweet Heart naman ang kay Marlou ni Maui
Sweetie sa mag ka live-ing sina Ivy at Manny
Mama at papa ang kina Danny at Jambie

Lolipap sa mga teenager na sina Gina at Gino
Bebeh ko ang kay Luella ng boypreng si Kiko
Babylab naman ang kay Julia na nobya ni Julio
Ikaw papaano mo tawagin ang girlfriend mo

Hiwalay na ang mag sugar na Willy at Wendie
Sumakabilang bahay daw ang sweetie ni Jessie
Naano nang iba ang lolipap ng poging si Benny
Bugbog sarado na naman si Mommy kay Papi

Palangga ang tawag kay Tina ng kabit na si Leo
Momsy naman kay Zoila ng kalaguyong si Zoilo
Labsi kay kumareng Gema ng kumpareng si Toto
Kuya parin ang tawag ni Mareng sa among si Lucio

Ikaw ano ang tawag mo sa asawa mo?

sa huli

sa loob...
nakapikit ang aking mga mata
habang nakikinig na nakahiga
sa mabagal at malungkot na musika

sa labas...
mga garalgal na tinig at iyakan
habang lumalakad na marahan
kasunod nang isang itim na sasakyan

ang lulan...
isang kulay tsokolateng kahon
mga bulaklak at mga dahon
kandila at mga ala-alang pabaon

dapit-hapon...
nang sapitin namin ang pakay
isang pook na maraming bahay
sementadong parihaba at mga hukay

malungkot...
habang sila sa akin ay nakatanaw
umugong ang malalakas na palahaw
tinatawag ang pangalan ko't palayaw

sa huli...
ipinasok ang aking higaan
sa magsisilbing bagong tahanan
kung saan di ko na mararanasan
ang lungkot at kabiguan

ang aking libing...

Gold

Matinding inggit ang naramdaman mo habang nakikining sa usapan ng iyong kapit-bahay na ipinaglihi sa bentilador ang kahanginan..


"Lucio!!! Saan mo na naman nilustay ang allowance mo?"


"Ma..galing lang po ako sa market, namili ako ng Gold."


"Puro ka gastos, sige na kumain kana may kaldereta at mechado pa diyan sa kusina."


Dali-daling tumakbo ang anak sa kusina at naghanap ng abrilatang pambukas sa ulam nilang Century Tuna."


-end 😶🔫

Swimming (shorts)

Nangutang kapa nang pambili ng swimsuit at sunblock noong narining mo na sa
"Pool Area" gaganapin yung bertdey nang crush mong barkada n'yo...


Pagdating sa bahay nilang malapit sa likod ng palengke, napamura ka nalang nung ipakilala niya kayo sa erpat niyang nakahubad baro, habang nagpapa-Tong sa poolan nila...

"Tang'na sana pala tako ang binili ko!"

😜

Muning

Hawak ang isang uno-por-dos na coco-lumber ay impit ang aking hiningang nag-aabang sa likod ng pinto ng aming kusina.
Maingat akong hindi makagawa nang ano mang ingay upang hindi makahalata o mabulabog ang aking hinihintay.

Si Muning.
Ang pusang tirador ng aming ulam, siya na dahilan kung bakit ako napagalitan at nagulpi ni Tiyo Karyo kanina.
Kailangan kong makaganti.


Lumipas ang mga ilang sandali ay nakita ko na ang pusang magnanakaw, dahan-dahang lumalakad papasok sa aming kusina na animo'y nakikiramdam. May bitbit siyang isang malaking daga na sakmal-sakmal niya sa leeg.

Kumuha ako nang tiyempo para sa aking pag-atake.
"Yari ka sa'kin ngayon," sa loob-loob ko lang.

Humakbang ako papalapit at bumuwelo para hatawin ang pusa.

"Hayop ka!"
Tinamaan ko siya nang isang solid sa gulugod na naging dahilan upang mabitiwan niya ang kagat-kagat na daga.
Sinundan ko pa ng isa-dalawa-tatlong palo, hanggang sa tuluyan nang mawalan nang malay si Muning.

.
Hapunan, kinagabihan...

"Ong lutong noman netong pagkoka perito mo ng manok, krisping-kripi," tuwang-tuwang namumuwalan ang lasing na si Tiyo Karyo habang kumakain.

"Bokit hindi kopa sumobay kumain?" alok nito sakin.

"Mamaya na ho ako tsong, katatapos ko lang magkape," ang nakangisi kong sagot sa walang hiya kong padrastro habang sarap na sarap siya sa piniritong dagang-bahay na dala ni Muning kanina. :/

-end

Pulutan

"Pre tagal mo naman, mauubos na itong iniinom natin!"

"Oo nga brad nangagalahati na itong kwatro, ano ba iyang niluluto mo matagal pa ba iyan?"


"Kaunti nalang maluluto na itong papaitan." Sagot ni Kardo sa mga atat na atat na kainuman.

"Ayos brad, papaitan kaya pala medyo natagalan pinapalambot pa sigurong mabuti," bulong ni Elyong sa kabarkadang si Lukas.

"Puta matagal-tagal na akong hindi nakakahigop nang sabaw ng papaitan, tiyak na rarayumahin nanaman ako nire," sagot pabulong din ni Lukas at saka sumigaw.."Brad, dagdagan mo nang kaunting apdo masarap iyong medyo mapait!"

""Wag kang mag-alala alam ni pareng Kardo iyan, matagal tumira sa Ilocos iyan bago napadpad dito, siguradong natutunan niya doon kung paano magluto nang masarap na papaitan."

"Ahh ganon ba brad, teka kukuha lang ako ng kutsara para panghigop sa mainit na sabaw."

Mga ilang minuto ang lumipas.
Inilapag na ni Kardo ang isang mangkok na may takip sa harapan nang dalawa

"P're dahan-dahan lang baka tumapon ang sabaw."

"ANO 'TO?" halos sabay tanong nang dalawa nang makita ang nasa loob ng mangkok.

Binalot nang katahimikan ang paligid.
Matagal na walang naging imikan sa harapan nang tatlo. Hanggang sa halos maubos na ang iniinom.

"Ang cho-choosy n'yo, tag-kinse lang ang patak n'yo, naghahanap pa kayo ng masarap na pulutan... MAPAIT din naman iyang ginisang ampalaya ah."

"Tangna, bumili pa naman ako ng kalamansi... buwiset."
Bulong ni Lukas sa sarili.


Mula noon ay umiwas na si Lukas sa kabarkadang si Kardo.
SI Elyong naman dahil hindi maka move-on ay tuluyan nang hindi nakapagsalita...

ermat's day

para sa mga na delay
naglihi at nagdalantao

para sa mga minanas,
nagluwal at nagpasuso


para sa nagka-kamot,
nagka-stretch mark at lumobo

para sa mga nagpuyat,
nagpakai't unang nagsubo

para sa nagpalit ng lampin,
nag-alis ng tae at nagpaligo

para sa unang nagturo't
nagsilbing unang guro

para sa unang dumisiplina,
nangaral at pumalo

para sa asawa,
para sa ina,
para sa tita,
para sa lola,

hapi Ermat's Dey..!

Utang

"Tangina na naman oh, wala na naman kayong panghulog? Tatlong hulog na kayong sumasablay, hindi n'yo ba magagawan nang paraan iyan?"

Nagising ako sa lakas ng bunganga na nagmumula sa aming sala.

"Aba'y lugi na ako, kung sa iba ko ipinautang iyong pera malaki-laki narin sana ang tinubo ko!"

Napa-upo ako sa aking kinahihigaan, tinikom ko ang aking kanang kamao habang salo-salo ng aking kaliwang kamay.

"Baka naman umabot pa tayo sa barranggay kung hindi niyo gagawan nang paraan yung panghulog niyo!"

Dahan-dahang tumulo ang luha sa aking mata dahil sa habag na nararamdaman para sa aking ina.

"Aalis na ako pero babalik ako sa makalawa para maningil, kung hindi kayo makakahulog kukunin ko iyang TV n'yo!"

Tumayo ako't pumunta sa sala. Nilapitan ko ang nanay kong umiiyak.

"Masahol pa sa hayop ang asal!" pagalit kong sabi.

Napatignin sakin si Nanay,
"Wag kanang magsalita ng ganyan, baka mainit lang ang ulo ng ate mo."

Batugan

Nagulantang ang lahat ng marinig namin ang aming boss na halos malatin kasisigaw at galit na galit.

"Nasaan! Nasan yung hayop na batugang janitor na iyan?"
Sabay kasa ng kwareta'y-singkong baril na kinuha sa drawer sa kanyang opisina.

"Tang-ina, walang ginawa kung hindi kumain, ayaw mag trabaho!"
patuloy pa niya.

Sa takot ng lahat ay walang makakibo o maka-awat sa pagwawala ng aming CEO, bukod sa maari kaming masisante 'pag kami ay nakiaalam ay takot ang lahat sa hawak-hawak niyang baril.

Kumabog ang dibdib ko't pigil ang aking paghinga ng dumaan siya malapit sa aking cubicle.

Nakahinga lang ako ng maluwag ng makalampas na siya at tumuloy sa may reception area.


Muli kong narinig ang malakas niyang sigaw, "Batugaaaaan!"
Kasunod ang tatlong magkakasunod na putok ng baril.

Bang! Bang! Bang!

Napakrus nalang ako.



Mga ilang sandali ang lumipas ay nagulat ako ng matanaw ko si mang Berto'ng may hawak na timba at basahan.

"Sumumpong na naman ang toyo ng anak ng may-ari," naulinigan kong sabi ni mang Berto.



"Pati isda pinatulan...tsk..tsk..tsk"

Manager's office

 "Sir, halos sabay lang kaming na hire ni Patrick,
pareho lang kami ng credentials at kung tutuusin mas marami akong kliyenteng naipasok sa kompanya at mas malalaking transaksyon ang naisara ko kaysa kanya.
Bakit tatlong beses na siyang nadagdagan ng sweldo,
samantalang ako hanggang ngayon dipa nakakatanggap kahit isa?"
Ang halos pasigaw na tanong ni Nardo kay Mr. Batongbakal habang nakatukod ang kanyang dalawang kamay sa lamesa nito.



Tumayo si Mr. Batongbakal at umakbay sa kanya sabay bulong,

"kaya mo ba akong paligayahin?"

DU30 - para sa pagbabago?

"Yessssss", bahagyang napasuntok si Lando sa hangin dahil sa balitang napakinggan sa radyo.

"Tangna, tingnan natin ang karakas ng mga hinayupak na mga buwayang parak na'to, ngayong nagdesisyon na si meyor na tumakbo bilang pangulo."

Naudlot ang kanyang bahagyang kaligayaha't pagmumunimuni nang may kumatok sa salamin ng kanyang taxi.

"Brad, lisenya mo?" tanong ng naka unipormeng pulis pagbukas niya ng bintana.

"Sir, bakit po anong violation?"

"No parking dito," sabay nguso nito sa karatula at sa haba ng pila ng sasakyan na nasa likuran.

"Sir baka pwede naman nating pag-usapan, kakahinto ko lang".

"Itabi mo muna dyan sa gilid nang makadaan iyang mga naabala mo."

Kakamot-kamot sa ulo si Landong tumalima sa utos sa kanya ng pulis.

"Nasaan ang lisensya mo?"

"Sir eto po", inabot niya ang kanyang lisensya na may nakaipit na isang ube.

"Tsk...tsk...tsk", napapalatak ang pulis na tila nakalunon ng butiki nang makita ang lisensya.

"Namamasada ka eh, magdadalawang taon na palang paso ito?"

“Busy kasi sir, kaya di maasikaso.”

“Nag-ipit kapa ng pera, para saan ito?”

“Pang kape sana sir”, naka ngising sagot ni Lando.

“Isang daan?” sarkastikong patanong ng pulis, sabay sauli ng pera sa kanya.

“Siyento-beinte na ang presyo ng isang maliit na macchiato sa Starbucks, pagpapaluwalin mo pa ako.”

“Sir, wala pang kita at saka kakahinto ko lang naman, sir sige na naman po baka pwede n’yo na akong mapagbigyan.” Habang palihim na iniaabot niyang muli ang suhol na dinagdagan niya ng singkwenta.

Hindi siya pinansin ng pulis, bagkus ay ibinigay sa kanya ang ticket, “O tubusin mo nalang itong lisensya mo sa opisina, hindi na kita pinagmulta sa no parking at sa panunuhol baka kasi ipakulam mo pa ako sa biyenan mo o ipatira sa mga kumpare mong killer, pero tinikitan kita dahil paso na itong lisensya mo namamasada kapa.”

“Ang hirap kasi sa inyo gustong-gusto ninyong tumakbo yung kandidato nyong may kamay na bakal, pero mga simpleng batas at alituntunin di nyo masunod,” sabi ng pulis kay Lando habang nakatingin sa sticker na nakadikit sa dashboard ng kayang taxi.

DU30 - para sa pagbabago!

view finder

walk on a cliff
or enter a chink
pause for a while
and sync

look all around
blend with the crowd
appreciate the beauty
then think

observe every corner
find a character
work for the scene
don't blink

'di...ay

'di
ay

'di ibig sabihin na dahil ayaw ko sa pula

ay gusto ko na sa dilaw...

'di ibig sabihin na dahil gusto ko ng hinog

ay 'di na pupuwede ang hilaw...

'di dahil malapit ako sa kanya

ay inaaway ko ikaw...

'di dahil magkasalungat tayo

ay 'di ko na irerespeto ang iyong pananaw...

nganga/itso

naalala ko lang iyong Special Ingredients ng Lola ko..


Lola Maggie's Specialty (approx. 1-3 mins preparation)


ingredients:
1/8 portion of medium size Areca Nuts (bunga)
1 medium size leaf of Betel (dahon ng ikmo/nganga)
1 pinch of Lime as desired taste (apog)
1 pinch of Mascada (dried tabako)


required utensils:

Kalukati (sharp)

Almires at pambayo (heavy duty)

optional: kung wala pong almires ay pupwede na po ang plastik at bato o martilyong pambayo.


preparation:

1. balatan ang "bunga" gamit ang matalas na kalukati at saka hatihatiin, kumuha lamang ng kapiraso sa nabalatang bunga at itabi ang iba para sa mga susunod na paggamit. .


2. ilatag ang dahon ng ikmo sa kaliwang palad, magpahid ng apog, ilagay ang kapirasong bunga at isunod ang maskada.


3. bilutin ang dahong ng ikmo gamit ang kanang kamay at saka tiklupin.


4. ilagay ang ikmo sa sa almires at saka dikdikin.


5 hanguin ang dinikdik na pinaghalo-halong sangkap at saka isubo.


Ang isang serving ay pwedeng nguyain ng 30mins to 1hr. hangga't may lasa.Hindi po nilulunok ang sapa at maging ang laway na naipon ka ngunguya dahil maaring maging sanhi ng kabag o pagtigas ng dumi.


Note: mabisa pong gamot sa mga may Kulebra ang pinagsapalan(sapa), ipahid lamang sa mga apektadong parte ng katawan.


-"nga-nga/itso"

congested

wasted time
on a sea of motorize vehicles,
stagnant asphalt
striped with yellow or white
endow me some patience
show me some light...

same dilemmas
day in or day out
inch by inch we fight
front and back left to right

paalam po..

paalam po...
isang mapayapang paglalakbay
lalagi kayo sa aming puso't isipan
habang kami'y humihinga't nabubuhay...

di 'man po kayo makabalik
at matagalan bago tayo muling magkitakita
kayamanan po naming itatabi
ang masasaya ninyong alaala

at bilang pasasalamat
sa mga kabutihang ninyong ipinakita
pinapangako ko pong pakakamahalin
ang inyong apo at aking asawa...


- isang tula para kay Aling Aida
ang nanay ng aking asawa

Lapakangahkum

Modo saan ba nabibili,
diyan ba sa kanto may nagtitingi?
bili mo nga ako kahit kalahati,
eto piso sa’yo na sukli.

Hiya mayroon bang mahihiraman,
ihanap mo nga ako kahit na hulugan,
Hiyang hiya na kasi ako sa walang
kahihiyan..
Pakapalan nalang ba ng apog ang
laging labanan?

Sana sa Lingo ay may mag regalo sa’yo
nang hiya, nang kaba at saka ng modo..
Sana sa pasko ay hiya at modo o kaya’y
etiketa ang matanggap mong aginaldo

Etiketa meron kaba?
Di yung sa damit at di yung sa lonta,
etiketang di nabibili ng kwalta sa bulsa
etiketang sa asal nababasa’t nakikita.

Apatnapu't apat

Nais ko sanang isigaw
ang poot na nadarama
sa mga may pagkukulang
sa mga may kasalanan.

Ngunit sino nga ba
ang dapat na pagtuunan,
nang sisi,
nang galit,
nang ngitngit?

Ang mga rebelde ba
o ang pamahalaan?
Ang mga nakalaban ba
o ang mga kasamahan?

Apatnapu’t apat
ang naitalang bilang,
ngunit ang nagdalamhati
ay di mabibilang,
asawa’t anak, kapatid at magulang
mga kamag-anak
kasintahan
kaibigan
at ang sambayanan.

Papaano nga ba
mabibigyang katarungan,
ang naibuwis na buhay
sa kamay ng mga kaaway?
Sapat naba ang medalya
o ang matawag na bayani?
Sapat nabang ang watawat
ay maitakip sa labi?

Apatnapu’t apat
huling bilang pinuno,
ang bilang ng nasawi
at nag-alay ng dugo!

Dahil nga ba sa kagagawan
ng kaaway na grupo
o dahill narin sa pagkukulang,
kapangahasan
nang mga namumuno?

Unang Gabi

Nakakakilabot ang mga gumuguhit na alulong at kahol nang mga aso sa bawat kalye at eskenitang aking nilalakaran.
Di’ko na matandaan kung papaano ako nakabangon at nakalayo sa lugar kung saan ako napagtulungang gulpihin.
Paika-ika akong naglakad pauwi at upang di mabuwal dahil sa hilo at sakit ng katawan ay gumagabay ako sa mga bakod, pader o mga puno na aking nahahawakan.

Nakadagdag pa sa aking iniinda ang namamait na panghe ng suot kong pantalon at pekeng Lacoste’ng baro, na kung wala lang sanang sentimental value, itinapon ko na sana at nang-umit nalang ako ng damit sa mga sampayang aking nadaanan. Palibhasa’y kaisa-isang regalong natanggap ko noong pasko kaya tiniis ko nalang ang amoy.

Oras na nang paghahanap-buhay ng mga panggabi sa palengke may mangilan-ngilan na akong nakakasalubong sa daan. Buti nalang at madilim ang kalsada sa aming baryo kaya kahit medyo hirap sa paglakad, maga ang nguso at halos sarado ang mata ay walang maka-aninag sa hilatsa ng aking kaawa-awang mukha. Salamat nalang sa mga kabataang madalas makatuwaang tiradurin ang mga ilaw ng poste sa lugar namin at salamat nadin sa aming kagalang-galang na kapitan na laging abala sa pagsalat ng pitsa ng madyong at sa kanyang kalaguyong belyas kaya hindi maatupag na ipaayos ang mga ilaw.

Habang ako’y patuloy sa aking pahinto-hintong lakad ay may naulinigan akong ingay sa di kalayuan.
Ingay na hindi maikakaila sa aking pandinig.
Ingay ng bulilyo na inaalog-alog sa plastic na lalagyan.

“Anak ng kalabaw naman oh” sa loob-loob ko lang, “maghahating-gabi na may nagbi-bingo parin?”

At ‘di nga ako nagkamali, dahil pagliko’t pag lampas ko sa isa sa pinaka malaking bahay sa aming lugar ay natanaw kong maliwanag sa may chapel, sa may kanto papasok sa eskinta sa amin.

Maliwanag, madaming tao, may nagsusugal, may nagbi-bingo…may nagigitara at nagkakantahan… sa dis oras ng gabi?
May naka burol sa bisita.
Sino kaya?

“Napaka wrong timing namang malagutan ng hininga ng taong ito”, bulong ko sa aking sarili.
Kung kailan dapat walang makakita sa akin saka pa naman madami ang tao sa kanto papasok samin.
Huminto muna ako’t kumubli sa may madilim na parte ng isang saradong tindahan, sa Shakey’s ni aleng Asyang (umuuga kasi pag nasandalan, kaya tinawag naming shakeys).
Tinantiya ko ang dami ng tao sa may chapel, tong-its, madyong, sakla at bingo, may nag-iinom, may nagkukwentuhan.
Unang gabi, madaming tao, mas marami ang mukhang masaya kaysa nagdadalamhati.

Tumuloy ako sa paglakad papalapit sa kanto…

“Sa O, paborito ng kapit-bahay . . . baligtaran sais-nuwebe”.
“Tangna bumobola na naman sa bingo si Tikang,” buntong-hininga ko ng marinig ang hindi maikakailang matinis na boses na akala mo sinaksakan ng  segunda-manong trompang yari sa yero.

Binilisan ko ang paghakbang at gumilid ako ng kaunti upang makaiwas sa mata ng mga usisero’t usisera.

Abala ang lahat, naka kumpol ang karamihan ng tao sa lamesa ng sakla na mukhang malakasan ang tayaan.
Nakalampas ako sa may harapan ng walang nakapansin sa akin, nasa gilid na ako nang chapel ng matanaw ko sa loob ang aking ate.
Napahinto ako at napa-isip, “ bakit nandoon ang ate ko?”
Dala ng kyuryusidad ay humakbang ako papalapit sa may bintana ng chapel upang bahagyang mag-usisa.
Hindi pa ako nakaka limang hakbang ng mamataan ko naman ang aking ina na nasa tabi ng kabaong, umiiyak.

Lumakas ang kabog sa aking dibdib at unti-unting nanggilid ang luha sa aking mata, bigla kong naalala ang aking lolong apat na buwan ng nakaratay dahil sa sakit.
Kahit atubili na baka makalikha ng iskandalo ang aking kalagayan, kapagka nakita ng aking ina ang duguan kong hitsura ay nagdesisyon akong pumasok sa loob para masilayan ang nakahimlay kong lolo.
At habang ako’y papasok ay eksakto namang lumayo ang aking ina at naupo malapit sa kung saan nakaupo ang aking ate.

Tuluyan na akong napaiyak habang unti-unti akong lumalapit upang silipin ang bangkay sa kulay tsokolateng kahon. At nang masilayan ko ang nasa loob, nanlambot ang aking mga tuhod at para akong binuhusan ng isang timbang tubig na malamig. Tumindig ang balahibo sa aking punong tainga, napaatras ako’t napasigaw…

“Putang ina!!! bakit ako 'yung na sa loob ng kabaong?”

Bugbog sarado!

Isang malakas na suntok ang dumampi sa aking balingusngusan, na siyang naging dahilan ng pag sargo ng dugo mula sa aking ilong. Gusto ko sanang bumawi sa buwakanang inang sumuntok sa akin, pero bago pa ako nakalapit sa kanya ay isa na namang malakas na suntok ang aking natamo sa’king batok, na nagmula sa gawing likuran. Napa balikwas ako, lumingap sa paligid nagbabakasakaling makakita ng kahoy o batong pupwede kong ipanlaban sa hindi ko mabilang na kaaway.

Dalawa, tatlo, lima, sa likod, sa harap, kaliwa’t kanan?

Dahan-dahan akong humahakbang paatras nakikiramdam kung sino sa kanila ang muling aatake.

Yung mama kayang naka hubad baro sa may bandang kaliwa? Yung payatot na naka Chicago Bulls na sandong may panget na tato sa balikat? O iyong barker ng biyaheng Rosario Pasig sa kanan ko na mukhang tatlong araw ng walang tulog?

Nagbabalak akong tumakbo nang biglang lumusob patadyak sa akin yung "EX" ng kaklase ko noong high school, si Boy Putok. Bahagya akong naka iwas, ngunit nawalan ng balanse na naging sanhi ng aking pagkakatumba.
Doon na ako nakuyog at walang humpay na nakatamo ng umuulang sipa, suntok, tadyak.

Kahit saan ako lumingon ay iba’t ibang sukat ng kamao at klase ng tsinelas ang nakikita kong parating sa aking mukha at katawan.

Rambo, Beach Walk, Spartan, Alpombra…

Halos pa sarado na ang aking magkabilang mata dahil sa tinatamong gulpi, samahan pa ng hilam mula sa sarili kong dugo at habang patuloy ang bugbugang nagaganap ay pilit kong kinapa ang paligid at muli ay nagbakasakaling maka apuhap ng kahit na anong pupwede kong ipanglaban.

Ngunit sadya yatang kapalaran ko na ang mamatay noong araw na iyon, dahil kahit anong hanap ko at kapa sa paligid ay pulos batong sinlalaki ng bala sa tirador lamang ang aking nadadampot.

Kung pwede ngalang sanang lunukin ang isa sa mga batong iyon at sumigaw ako ng DARNA! Edi sana tapos na. Pero hindi, kahit siguro si Capt. Barbell ay di rin uubra sa lakas ng mga anghit ng gumugulpi sa akin.

Buti nalang at naka toma ako bago naganap ang bugbugan, kung kaya’t naka hiram ako ng tapang at lakas ng loob sa markang demonyo na may halong sabaw ng buko, kaya siguro ang taas ng enerhiya ko ng mga oras na iyon.

Hanggang sa hindi na kinaya ng aking katawan at unti-unti ay pinanawan na ako ng ulirat.

Ang huli ko nalamang naalala ay yung mga mga maliliit na etits noong mga gumulpi sa akin habang nakaikot sila’t iniihian ang nakahandusay kong katawan.

Napaisip nalang ako sa aking sarili… "‘Tangna n'yo may araw din kayo sa akin."